Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ- ΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ....


ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ- ΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ....

Το τελευταίο διάστημα η πολιτική συζήτηση φαίνεται να απασχολείται από μια σειρά θεμάτων που αν και ορισμένες φορές έχουν μεγάλη πολιτική ουσία, μοιάζουν σκιαμαχίες εντός του κοινοβουλίου. Αυτό γιατί ενώ ζητήματα όπως το μακεδονικό, η Novartis και η αμοιβαία ελληνοτουρκική επιθετικότητα   που απασχολούν εναλλάξ την πολιτική συζήτηση της κοινωνίας όπως φαίνεται αποτελούν μόνο πεδία διαμάχης της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Φλερτ με τον εθνικισμό, συζήτηση για σκάνδαλα λες και πρόκειται για σειρά του Netflix, και στο βάθος μια φρούδα ελπίδα για έξοδο από τα μνημόνια και την κρίση. Πίσω από όλο αυτό το επικίνδυνο και  επιζήμιο για τον λαό σκηνικό η επίθεση συνεχίζεται. Γιατί συμβαίνει όμως αυτό;

Πρώτα από όλα γιατί στα κρίσιμα σημεία όλα τα μεγάλα κόμματα συμφωνούν. Δεν είναι άλλωστε τίποτα άλλο από μαριονέτες του κεφαλαίου και των τραπεζών, των δανειστών και της ΕΕ. Δεν θα εκταμιευτεί η δόση αν δεν εφαρμοστούν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Αν δεν εφαρμοστούν κατά γράμμα οι μεταρρυθμίσεις και αυτά που ζητάν οι δανειστές τίποτα δε προχωράει. Τι μένει λοιπόν για συζήτηση; Τα ζητήματα στα οποία υπάρχει ελάχιστη διαφωνία και μπορεί να ενισχύσουν εκλογικά τα κόμματα της αστικής τάξης.

Γιατί αυτό που γίνεται στο Αιγαίο είναι κάτι που γίνεται εδώ και πάρα πολύ καιρό και στην παρούσα φάση, η Τουρκία δε θέλει  τίποτα παραπάνω παρά να δείξει ότι μπορεί να ελέγξει την κατάσταση και στο Κουρδιστάν και στο Αιγαίο, δείχνοντας τη στρατιωτική δυναμική της. Από την άλλη η Ελλάδα, και σε αυτό συμφωνούν όλοι όσοι τάσσονται με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, δε σταματάει και αυτή να προκαλεί στο Αιγαίο, να προβαίνει και αυτή σε παραβιάσεις των συνόρων, προσπαθώντας να δείξει από τη μεριά της ότι είναι ο εγγυητής των συνόρων της ΕΕ. Η κόντρα είναι στο ποιο κόμμα είναι τελικά ο καλύτερος εγγυητής των εθνικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων.

Στο Μακεδονικό ζήτημα που βγήκε στο προσκήνιο μετά από 30 χρόνια αυτό που  επιχειρείται είναι να βρεθεί ένα όνομα ( που δεν έχει καμία σημασία το ποιο θα είναι αυτό), ούτως ώστε να αρθεί και το βέτο και να ξανααρχίσει η διαδικασία ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Αυτό πρέπει να γίνει άμεσα για τις ΗΠΑ κυρίως για δύο λόγους : Πρώτον χρειάζεται να υπάρχει «σταθερότητα», τάξη και ασφάλεια στα Βαλκάνια με ποιοτικά ανώτερο τρόπο απ’ότι σήμερα. Δεύτερον η ένταξη αυτή είναι μια ένδειξη ισχύος απέναντι στη Ρωσία, η οποία προσπαθεί να σταματήσει τη διαδικασία αυτή. Σε αυτό επίσης συμφωνούν όλοι όσοι τάσσονται με την συνεργασία με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, με τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου που κάνει χρυσές δουλειές στην ΠΓΔΜ. Αφού πρόκειτε για ψηφαλάκια όμως κινητοποιήθηκαν κομματικοί στρατοί για τα συλλαλητήρια που έγιναν στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Συλλαλητήρια που έθρεψαν την μισαλλοδοξία και τον εθνικισμό, έδωσαν χώρο στο φασισμό να αναπτύξει δράσεις, όπως το κάψιμο της Libertatia και το χτύπημα της κατάληψης στο θέατρο Εμπρός στην Αθήνα.

Σε συνέχεια όλων αυτών ήρθε στο προσκήνιο το σκάνδαλο της Novartis. Αν και πρόκειται για το κλέψιμο ποσών που δύσκολα μπορεί να συλλάβει κανείς, ο λαός κοιτά για άλλη μια φορά τους κόπους να χάνονται σε τσέπες υπουργών και αυτό που μένει δεν είναι παρά μια συζήτηση που θυμίζει περισσότερο αστυνομική σειρά παρά κάτι που έχει να κάνει με την ληστεία της δημόσιας περιουσίας. Ποιος όμως από αυτούς αμφισβητεί τον ρόλο των μεγάλων φαρμακευτικών μονοπωλίων; Όλοι τους έχουν προχωρήσει σε πεερικοπές στις περικοπές στις ασφαλιστικές παροχές, όλοι μαζί συμφωνούν στο ξεπούλημα της δημόσιας υγείας.

Στα παρασκήνια του κακοπαιγμένου αυτού  θεάτρου όμως, στήνονται τα σχέδια για την περαιτέρω υποτίμηση των ζωών μας…

Την Τετάρτη 21 του Φλεβάρη ξεκίνησαν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί ως αποκλειστική διαδικασία διενέργειας των πλειστηριασμών, μπαίνει σε εφαρμογή η πιο μεγάλη "επιχείρηση" ν' αλλάξει χέρια ο λαϊκός πλούτος. Κυβέρνηση, Ε.Ε. και κεφάλαιο αφού πετσόκοψαν το δικαίωμα στη δουλειά και το ψωμί και κάθε κοινωνικό δικαίωμα, τώρα επιδιώκουν πιο εύκολα και γρήγορα,  με ένα "κλικ" στον υπολογιστή κάποιου συμβολαιογράφου, να αρπάζουν οι τράπεζες και το κράτος το σπίτι της λαϊκής οικογένειας, το μαγαζάκι του μικροεπαγγελματία, το χωράφι του φτωχού αγρότη. Η υπεράσπιση του δικαιώματος όλων στη στέγη είναι αναπόσπαστα δεμένη με την πάλη ενάντια στην πολιτική που μας στερεί τη δουλειά και το μισθό, την ασφάλιση και την πρόσβαση στις κοινωνικές υπηρεσίες και τα αγαθά, μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Ήδη τέλειωσε η διαβούλευση για νέα διάταξη για την παιδεία. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση μετά το νόμο Γαβρόγλου που ήρθε το καλοκαίρι συμπληρώνεται τώρα με νέο νομοσχέδιο που ήρθε τώρα στο προσκήνιο. Το καινούριο νομοσχέδιο-συνέχεια του νόμου Γαβρόγλου προβλέπει: Πρώτον, την ίδρυση του πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (ΠΔΑ) αλλά και συγχωνεύσεις ΤΕΙ στην επαρχία. Δεύτερον, την ίδρυση των κέντρων επαγγελματικής εκπαίδευσης μέσα στα πανεπιστήμια, δηλαδή παράλληλων διετών προγραμμάτων σπουδών στα κατά τόπους ιδρύματα. Τρίτον, αλλαγές στην έρευνα, στην χρηματοδότηση της και τις κατευθύνσεις της.Τέταρτον, την ίδρυση του εθνικού συμβουλίου μαθητείας με σκοπό την οριοθέτηση θα μπορούσαμε να πούμε ολόκληρου του πλαισίου μαθητείας που περιλαμβάνει το έτος μαθητείας μετά το λύκειο. Πέμπτον, αλλαγές όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς σε συνάρτηση μάλιστα με την πρόσφατη κατάπτυστη πρόταση του υπουργείου για το υποχρεωτικό 30ωρο.

Έχει ανοίξει επίσης και η συζήτηση για εκ νέου αλλαγές στα επαγγελματικά δικαιώματα των μηχανικών. Με λίγα λόγια (θα τοποθετηθούμε με αναλυτικό κείμενο τις επόμενες μέρες), το ΤΕΕ και το υπουργείο συζητάν για αλλαγές στο επάγγελμα του μηχανικού που θα ξεκινήσουν από την εκπαίδευση και θα έχουν να κάνουν με την εφαρμογή του ατομικού φακέλου προσόντων, τα ενιαία μητρώα αποφοίτων και τον περαιτέρω κατακερματισμό των τεχνικών. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση και το τεχνικό επημελητήριο σκοπεύουν να δημιουργήσουν με τη βούλα πλέον μηχανικούς με πλήρως διασπασμένα δικαιώματα πάνω στο επάγγελμα τους. Το μόνο εφόδιο που φαίνεται οτί θα έχουμε στην εργασία θα είναι ένας ατομικός φάκελος που θα εναποθέτουμε τα ECTS, τις πιστοποιήσεις από ότι σεμινάρια και εξετάσεις μας βάλουν να κάνουμε μετά τις σπουδές, τη εμπειρία μας και ότι άλλο. Στα ενιαία μητρώα αποφοίτων, στη συννέχεια θα αποτυπώνεται ο ατομικός φάκελος του κάθε αποφοίτου από άποψη προσόντων και εμπειρίας, και θα περιλαμβάνουν μελετητές-κατασκευαστές–τεχνίτες-δημόσιους υπαλλήλους. Στα μητρώα αυτά θα είναι ενσωματωμένοι μέθοδοι αξιολόγησης, όπως είπε ο Υπουργός.  Λίστες ράνκινγκ δηλαδή ή αλλιώς ατομικοί φάκελοι προσόντων και αβυσσαλέος ανταγωνισμός σε μια θάλασσα αποσπασμένων επαγγελματικών δικαιωμάτων, τα οποία θα δίνει με το σταγονόμετρο το ΤΕΕ ως πιστοποιητής και όπου όλοι θα μπορούν να κάνουν τα πάντα, αλλά τελικά δε θα κάνουν τίποτα.

…στα σχέδιά τους να βάλουμε φωτιά!

Δεν είναι καιρός για τον λαό και την νεολαία να μένουν στο περιθώριο των πολιτικών εξελίξεων που αφορούν τη ζωή τους. Οι φοιτητές με τους εργαζομένους να προτάξουν τα αιτήματα τους σε μόρφωση-δουλειά-ειρήνη και ελευθερίες. Μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις και τον συντονισμό στη βάση να ορθώσουμε τις ανάγκες μας πιο ψηλά από τα συμφέροντά τους. Να προτάξουμε την ειρηνική συμβίωση των λαών σε Ελλάδα-Μακεδονία και Τουρκία ενάντια στα πολεμικά σχέδια και τους εθνικισμούς που το μόνο που θα προσφέρουν είναι το αίμα της νεολαίας στα κανόνια του πολέμου. Να τσακίσουμε τον φασισμό μέσα κι έξω από τις σχολές. Να αγωνιστούμε για τα δικαιώματά μας σε εργασία και ολοκληρωμένη μόρφωση σε κοινό αγώνα με τον κόσμο της εκπαίδευσης και της εργασίας.

Δεν είναι καιρός να ολιγωρούμε μπροστά στα ψεύτικα διλλήματα και τις σκιαμαχίες τους.  Εχθρός για μας δεν είναι κανένας λαός. Εχθρός είναι ο πόλεμος, ο φασισμός και η εξαθλίωση των λαών. Εχθρός είναι το σύστημα που τα γεννά όλα αυτά. Όσο λοιπόν τα βρίσκουν ή δε τα βρίσκουν στη βουλή, εμείς θα δίνουμε τον ανυποχώρητο αγώνα της γενιάς, στο δρόμο και τις συνελεύσεις μας μέχρι την τελική νίκη. Για αυτό ο αγώνας μας μπορεί να παίρνει σάρκα και οστά μέσα απο τις συλλογικές μας διαδικασίες. Το επόμενο διάστημα να βρεθούμε όλες και όλοι στις συνελεύσεις του Συλλόγου μας και να συζητήσουμε για το πώς και γιατί μπορεί η κατάσταση να αλλάξει προς όφελος μας, δηλαδή προς όφελος όσων άδικα πλήττονται τόσο καιρό.

Καμία διπλωματική σε εταιρία!

Καμία διπλωματική σε εταιρία!
[…κείμενο του ΑΡ.ΑΓ.Ε.-ΕΑΑΚ για το iGrowLabs και συναφή εγχειρήματα…]

Πριν περίπου ένα μήνα, ήρθε στα πανεπιστημιακά μέιλ ενημέρωση για ένα «πρωτοποριακό» πρόγραμμα εκπόνησης διπλωματικών εργασιών του τομέα ηλεκτρονικής. Ονομάζεται iGrowLabs και υπόσχεται πολλά: ενασχόληση με θέματα που αφορούν πραγματικά προβλήματα πραγματικών επιχειρήσεων με πραγματική εφαρμογή, απόκτηση εμπειρίας, ακόμα και δικό μας δωρεάν χώρο εργασίας σε χώρο του ΤΕΕ. Συνεχή συνεννόηση με την i4G για την πρόοδο της διπλωματικής, συβουλευτική υποστήριξη, τεχνογνωσία, δεδομένα, εξοπλισμός από την εταιρία και φυσική και η επίβλεψη του καθηγητή. Κι όλα αυτά με το ενδεχόμενο η εταιρία να σε κρατήσει φυσικά.

Γιατί είναι κακό;

Εξ’ αρχής η ιδέα μπορεί να μην φαίνεται σαν όνειρο, αλλά σίγουρα δεν φαίνεται σαν κάτι κακό, αλλά κάτι που μπορεί ενδεχομένως να είναι και μια βελτίωση σε σχέση με το υπαρκτό καθεστώς, να κάνει τις διπλωματικές να «μετράνε» περισσότερο τόσο από άποψη πρακτικής αξίας, όσο και από άποψη άντλησης τεχνογνωσίας, επιμόρφωσης και γνώσης του πώς δουλεύουμε σε ένα πραγματικό περιβάλλον. Υπάρχουν όμως κάποια προβλήματα.

Καταρχάς, μιλάμε για ξεκάθαρη απλήρωτη εργασία, από την οποία μάλιστα θα προκύψει αποτέλεσμα άμεσα αξιοποιήσιμο από εταιρία, το οποίο θα αποφέρει χρήμα από το οποίο δεν δικαιούμαστε τίποτα εμείς. Επιπλέον, τα ήδη υπάρχοντα θέματα φαίνονται να είναι άρπα-κόλλα, χωρίς ιδιαίτερη τριβή με θεωρητικά ζητήματα, τα οποία είναι κυρίως θέματα υλοποίησης κώδικα που θα ενσωματωθεί σε κάποιο προϊόν. Στο τελευταίο βέβαια υπάρχει και δεύτερη επιλογή: η πρόταση θέματος από φοιτητή-επιβλέποντα, που περιμένει για ενημέρωση όταν βρεθεί κάποια ενδιαφερόμενη εταιρία. Καμία εταιρία όμως δεν θα επιλέξει θέμα διπλωματικής αν δεν δει το προφανές: θετικό αντίκτυπο στα προϊόντα/υπηρεσίες της, με βάση και τους ήδη διατυπωμένους στόχους της. Ούτε φυσικά θα προσφέρει τεχνογνωσία, εξοπλισμό, συμβουλές, στήριξη, δεδομένα εάν δεν ικανοποιείται αυτό το κριτήριο. Έτσι κι αλλιώς μάλλον οι εταιρίες που συμμετέχουν στο project δεν σκέφτονται τόσο τις ανάγκες μας σε εξερεύνηση του επιστημονικού επιπέδου πολύπλευρα, αλλά το πώς θα βγάλουν απλές δουλειές χωρίς να πληρώσουν εργαζόμενους. Άλλωστε ακόμα και καθηγητές που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, λένε ότι οι εταιρίες δεν πολυασχολιόντουσαν με τις περισσότερες διπλωματικές και τις άφηναν στην τύχη τους, άπαξ και βρισκόταν άλλος φοιτητής ή δεν παίρναν τόσο σοβαρά το θέμα.

Και τι σημαίνει άραγε ο όρος «συνέχιση της συνεργασίας»; Μήπως ότι θα δουλέψουμε άλλους 6 μήνες απλήρωτοι ή με χυδαία δικαιώματα; Ή ότι θα έχουμε εμπεδώσει ότι για να βρούμε δουλειά πρέπει πρώτα να δουλέψουμε 6 μήνες απλήρωτοι; Κι αν το πρώτο μας φαίνεται χυδαίο, το δεύτερο γιατί να είναι πιο ηθικό; Μιλάμε για μια αρκετά ξεκάθαρη κοροϊδία σε βάρος μας.
Τελικά, ο ίδιος ο σκοπός της διπλωματικής δεν είναι αυτός. Η διπλωματική υπάρχει για να πιστοποιήσει ότι πλέον, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία, τις τεχνικές, τις μεθοδολογίες που μάθαμε στη σχολή, καθώς και μαθαίνοντας νέες, μπορούμε πλέον κι εμείς να πάρουμε ένα πρόβλημα και να το λύσουμε. Η λογική του iGrowLabs πιο πολύ μοιάζει με αυτή της πρακτικής, η οποία όμως δεν μπορεί να γίνεται κάτω από συνθήκες απλήρωτης εργασίας, χωρίς εργασιακά δικαιώματα.

Το iGrowLabs δεν ήρθε από το πουθενά

Στην πραγματικότητα υπάρχει ένα ολόκληρο πλέγμα αναδιαρθρώσεων και μεταρρυθμίσεων, από το σχολείο και το πανεπιστήμιο, μέχρι και τη δουλειά, ώστε να παραχθούν για τη χώρα εργαζόμενοι ευέλικτοι, αναλώσιμοι, εξειδικευμένοι, με χαμηλά δικαιώματα και λόγο στην παραγωγή. Στους μηχανικούς αυτό εξειδικεύεται με τις επιταγές του ΤΕΕ, τους νέους εργασιακούς νόμους που πέρασαν αλλά και τον νόμο Γαβρόγλου που η κυβέρνηση πέρασε στα κρυφά μέσα στο καλοκαίρι. Η προώθηση του 70% των μαθητών στα ΕΠΑΛ, η ίδρυση διετών σχολών κατάρτισης εντός των πανεπιστημίων, η «ανωτατοποίηση» των ΤΕΙ (βλ. Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής), η μετατροπή των πτυχίων μας σε integrated master, το ασφαλιστικό, ο ΕΦΚΑ, όλα αυτά αποσκοπούν στη δημιουργία πολλών βαθμίδων μηχανικών, φτηνών, χωρίς δικαιώματα. Αυτό που βλέπουμε στο iGrowLabs αλλά και γενικά στο σύγχρονο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο είναι μία εικόνα του τι μας περιμένει όταν βγούμε στην αγορά εργασίας: τα project επί project χωρίς καμιά σιγουριά για μονιμότητα στην εργασία, τα λίγα ή καθόλου λεφτά, η ανάγκη «προϋπηρεσίας», η επανακατάρτιση-δια βίου μάθηση, ακόμα και η ρηχότητα του αντικειμένου μας και η συνέπειά του στο «πόσο μετράμε» στο χώρο δουλειάς.

Καθρέφτης του μέλλοντός μας στην αγορά εργασίας είναι και η υπερεξειδίκευση που φαίνεται στο αντικείμενο. Τα αντικείμενα των διπλωματικών είναι τόσο εξειδικευμένα και συγκεκριμένα, διότι έτσι εξυπηρετούνται 2 στόχοι. Πρώτον, το να είναι άμεσα εκμεταλλεύσιμο το αποτέλεσμα της έρευνας από την αγορά, κάτι που ρίχνει στο περιθώριο μεγάλο μέρος της βασικής έρευνας, όπως και ερευνητικά προγράμματα τα οποία έχουν κοινωνική χρησιμότητα αλλά δεν αποφέρουν κέρδος στην τωρινή συγκυρία. Δεύτερον, το να είναι ο μηχανικός ένα ανταλλάξιμο εξάρτημα της διαδικασίας παραγωγής έρευνας. Αυτό από τη μία ρίχνει τους μισθούς, από την άλλη δημιουργεί τις συνθήκες για την ελαστικοποίηση της εργασίας, την εργασιακή περιπλάνηση, τη δια βίου μάθηση ώστε να είναι το δυναμικό προσαρμόσιμο στις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες. Αλλά εξυπηρετεί και κάτι ακόμα: πλέον ο μηχανικός δεν έχει πλήρη εποπτεία επί του project, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να έχει λόγο πάνω στην παραγωγή, άρα μετατρέπεται σε κοινό εργάτη.

Να παλέψουμε λοιπόν ενάντια σε κάθε αναδιάρθρωση και μεταρρύθμιση τέτοιου είδους! Τη μόρφωση και τη δουλειά που αξίζουμε δε θα μας τη χαρίσει κανείς!
Διεκδικούμε:
-Καμία διπλωματική σε εταιρία. Πρακτικές με 751 κατώτατο, πλήρη ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, συλλογική σύμβαση εργασίας.
-Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων, αυξήσεις στους μισθούς, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Λιγότερη δουλειά για να δουλεύουμε όλοι, σύμφωνα με τις δυνατότητες της εποχής.
-Έρευνα και γνώση με κριτήριο τις ανάγκες της κοινωνίας, όχι τις ανάγκες των εταιριών.
-Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση για όλους/ες, καμία κατάτμηση των μηχανικών σε βαθμίδες, ίση πρόσβαση όλων στη γνώση.

Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ! // ΚΕΊΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ


Η δημοκρατία τους για άλλη μια φορά δε μας χαμογελά. Μας δείχνει όμως τα δόντια της. Έτσι μετά το κάψιμο της κατάληψης Libertatia απο φασίστες στις 21/1, το αντιφασιστικό κίνημα την επόμενη μέρα βγήκε στους δρόμους της θεσσαλονίκης για να φωνάξει ότι οι φασίστες δεν έχουν χώρο στις γειτονιές μας και όσοι αγωνίζονται δεν τρομοκρατούνται. Η αστυνομία πήρε για άλλη μια φορά την επιλογή να επιτεθεί στην πορεία -και- αυτή τη φορά απρόκλητα και να προχωρήσει σε 5 προσαγωγές που ύστερα εντελώς αναίτια μετατράπηκαν σε συλλήψεις! Ενώ λοιπόν δεν υπήρξε καμία νομική ή αστυνομική παρέμβαση για τη δολοφονική φασιστική επίθεση στην κατάληψη Libertatia και τον εμπρησμό της, υπήρξαν συλλήψεις στην αντιφασιστική πορεία. Συλλήψεις με μια εκ των βασικών κατηγοριών τους τον εμπρησμό (!), ενώ μια μέρα πριν οι φασίστες μαζί με κράτος και παρακράτος έκαιγαν τη Libertatia χωρίς καμία κατηγορία. Συλλήψεις που δείχνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τον επιθετικό χαρακτήρα του αστικού κράτους – ιδιαίτερα μέσα στην κρίση.

Εμείς απο την πλευρά μας δηλώνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους 5 συλληφθέντες αγωνιστές – ο ένας εκ των οποίων μάλιστα είναι συμφοιτητής μας. Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση τους και την απόσυρση των στημένων κατηγοριών που τους προσάπτονται.

Για άλλη μια φορά η δημοκρατία τους δε μας χαμογελά. Για άλλη μια φορά μας δείχνει τα δόντια της. Καιρός να της τα σπάσουμε.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥΣ

Κείμενο ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ για τη φασιστική επίθεση στην κατάληψη Libertatia

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ Libertatia

Σήμερα σε μια μέρα όπου η πόλη μας γέμισε με φασιστοειδή, εθνικόφρονες και εθνοβλαμμένους σε ένα πανηγύρι "για την Ελληνική Μακεδονία", φυσικά οι πιο οργανωμένοι και έτοιμοι οπαδοί του ναζισμού βρήκαν την ευκαιρία να εμφανιστούν στους δρόμους της πόλης μας. Έτσι, μακριά απο τα όλα αστεία που μπορεί να γίνονται με την κοινωνία της πόλης να δείχνει ότι τα 4 μνημόνια δεν είναι ικανά να μας βγάλουν στους δρόμους, αλλά τα ανιστόριτα ψευτοδίπολα για την ονομασία της Μακεδονίας αρκούν, οι φασίστες βρήκαν το άλλοθι που έψαχναν για να επιτεθούν στο αντιφασιστικό κίνημα. Με επίκεντρο τον ΕΚΧ Σχολείο (όπου η επίθεση αποκρούστηκε απο τους αγωνιστές εκεί) και την κατάληψη Libertatia, η οποία κάηκε ολοσχερώς απο τους φασίστες και την κάληψη τους απο την αστυνομία.

Η επίθεση στη Libertatia δεν είναι τυχαία. Είναι ένας χώρος που έχει παίξει αποφασιστικότατο ρόλο στο αντιφαστιστικό κίνημα της πόλης, ένας χώρος που φιλοξένησε πρόσφυγες για πολύ καιρό, ένας χώρος που θα συνεχίσει να αγωνίζεται ενάντια στο φασισμό, την καταστολή και τις επιλογές κράτους και κεφαλαίου και δεν πρόκειται το κίνημα και οι αγωνιστές να φοβηθούν τα ανθρωποειδή φασιστάκια.

Ο φασισμός ως γνωστόν φυτρώνει πάνω στην ιστορική λήθη. Στην ιστορική λήθη μιας κοινωνίας που μέσα στην καπιταλιστική κρίση συνθλίβεται και αδυνατεί να αντιδράσει. Δεν είναι καιρός να τους αφήσουμε να εμφανιστούν. Καλούμε σε επαγρύπνηση και συνεχή οργανωμένο αγώνα ενάντια στο φασισμό, τους φασιστές και το σύστημα που τους γεννά σε σχολές, σχολεία, χώρους δουλειάς και γειτονιές. όσοι πήγαν στο συλλαλητήριο-πανηγύρι του εθνικισμού δεν είναι τίποτα άλλο παρά συνένοχοι στις φασιστικές επιδιώξεις. Χρέος του κινήματος να βρεθεί μπροστά τους.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ LIBERTATIA

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, ΤΟΝ ΕΦΥΣΗΧΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ- ΕΕ- ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ

Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Ραντεβού στα StartUp-άδικα…ή αλλιώς ένα κείμενο για όλους αυτούς τους συμφοιτητές μας που τους “τάξανε” να γίνουν entrepreneur*



Σε πρόσφατη ανακοίνωση του ΑΠΘ διαβάζουμε ότι τρείς φοιτητικές ομάδες από το ΑΠΘ, με συμμετοχή φοιτητών κυρίως από το τμήμα μας, αρίστευσαν στον 10ο Διαγωνισμό «Ennovation 2017» του Κέντρου Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας-AthensCenterforEntrepreneurship(!)andInnovation (ACEin) του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν τασσόμαστε ενάντια σε κανένα συμφοιτητή/τρια μας που ασχολείται με εφαρμογές του επιστημονικού μας αντικειμένου κατά την διάρκεια της σχολής. Ωστόσο μέσα στο πανεπιστήμιο και σε αυτή την κοινωνική κατάσταση νιώθουμε την ανάγκη ως πολιτική συλλογικότητα να σχολιάσουμε την όλη κατάσταση καθώς πιστεύουμε ότι τίποτα δεν είναι από μόνο του ουδέτερο, αλλά οι επιλογές που παίρνουμε ως φοιτητές πολλές φορές συνηγορούν σε μια συγκεκριμένη και ευρύτερη κατεύθυνση.
Αρχικά όμως, τι οδηγεί ένα πανεπιστήμιο να προβάλει τόσο τέτοιες ομάδες και να λοιδορεί όποια άλλη δρα μέσα του (από τις πολιτικές συλλογικότητες μέχρι τις θεατρικές, κινηματογραφικές κοκ); Και τελικά τι οδηγεί ολοένα και παραπάνω φοιτητές να στρέφονται στις πρώτες;

Η κατεύθυνση που έχει μπει για το πανεπιστήμιο και επικυρώνεται από τον ν. Γαβρόγλου είναι αυτή της βαθύτερης σύνδεσης του με την αγορά, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την λογική της επιχειρηματικότητας της καινοτομίας κοκ. Σε παλιότερο μας κείμενο προσπαθούμε να διερευνήσουμε όσο μπορούμε το φαινόμενο των επιστημονικών ομάδων με επιχειρηματική λειτουργία για αυτό και δε θα μείνουμε τόσο σε αυτό. Είναι όμως ξεκάθαρο για εμάς πως η λειτουργία και ο ρόλος τέτοιων ομάδων (όπως όχι μόνο, αλλά και αυτές που βραβεύτηκαν), σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται. Στην κατεύθυνση αυτή συμφωνούν φυσικά όλοι οι πρυτάνεις και οι υπουργοί, νυν και παλιότεροι, αφού αποτελεί κατ΄ ουσία οδηγία της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Είναι λογικό λοιπόν τέτοιες ομάδες να είναι η ατραξιόν του πανεπιστημίου, οι εγγυητές του prestige του, αυτοί που κάνουν υλική πραγματικότητα μέσα στις σχολές τις βλέψεις του κεφαλαίου για το πανεπιστήμιο.
Από την άλλη όμως σε μια κατάσταση εργασιακής ανασφάλειας και έλλειψης θετικού οράματος για τη νεολαία ανοίγεται στους φοιτητές διάπλατος ένας δρόμος που μοιάζει πολλά υποσχόμενος για την καριέρα τους και την επαγγελματική τους αποκατάσταση. Γνωριμίες με καινοτόμους ανθρώπους, απόκτηση εμπειρίας και skills, ένα φουσκωμένο βιογραφικό ήδη πριν βγεις από τη σχολή και η γνώση του πως τρέχεις μια εταιρία πριν ακόμα πάρεις πτυχίο. Ίσως αν είσαι λίγο τυχερός και με πολύ σκληρή δουλειά να ζήσεις και εσύ το αμερικάνικο όνειρο. Ίσως δηλαδή να κρύβεις και εσύ μέσα σου έναν entrepreneur. Τον νεαρό επιχειρηματία που συμβάλει στην ανάπτυξη με την δικιά του startup, αυτόν που έχει μάθει τους κανόνες της αγοράς, τον ενεργό φορέα της νεανικής επιχειρηματικότητας.
Δε νομίζουμε ότι μέγαλο κομμάτι των φοιτητών σκέφτεται έτσι με ολοκληρωμένο τρόπο, αλλά σίγουρα πτυχές αυτού του δρόμου μοιάζουν πολύ θελκτικές στη σημερινή κατάσταση. Σε μια κατάσταση οπού το να εργαστείς στον κλάδο και το αντικείμενο σου είναι όνειρο απατηλό, κι αν το κάνεις θα είναι σαν να προσφέρεις όλο σου τον κόπο για πενταροδεκάρες. Η πραγματικότητα κατά τη γνώμη μας θέτει ένα οριακά καθολικό για την πλειοψηφία των φοιτητών ερώτημα:

Με ποια πλευρά θα ταχθείς; Θα γίνεις κομμάτι στο παραπάνω κάδρο της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, η βιτρίνα ενός διαλυμένου πανεπιστημίου στον ΣΚΑΪ; Ή θα ταχθείς με το κομμάτι της πληττόμενης εκείνης πλειοψηφίας που προσπαθεί να βρει συλλογικούς δρόμους να ανταπεξέλθει και να κερδίσει την ζωή που της κλέβουν; Τελικά θα χτίσεις την ζωή σου με βάση τα πρότυπα του ανθρώπου που βρίσκει τον ατομικό δρόμο και τον ανταγωνισμό ως λύσεις, ή θα κερδίσουμε όλοι μαζί τα δικαιώματα μας σε μόρφωση και εργασία;

Η ουσία όμως για εμάς δεν τίθεται στο πως θα την βγάλει καθαρή ο καθένας μόνος του. Δεν αποτελεί λύση για μας κανένα ένα πρότυπο ζωής και ένα κίβδηλο όνειρο για νέους επιχειρηματίες, startupsκαι καινοτόμες ιδέες που μπορούν να σε κάνουν πλούσιο. Με όλα αυτά πρέπει να αντιπαρατεθούμε. Γιατί αν συνηθίσουμε να παλεύουμε ο καθένας μόνος του για την επιβίωση απέναντι στην επίθεση θα χάσουμε όλοι μαζί.
Οφείλουμε να παλέψουμε με όχημα τις γενικές συνελεύσεις του συλλόγου μας για την μόρφωση και την εργασία μας.

Να παλέψουμε για εργαστήρια και θεωρία στο ύψος των αναγκών μας και όχι στον πήχη που βάζει η υποχρηματοδότηση. Γιατί είναι φυσικό όταν η γνώση παρέχεται με τον σημερινό τρόπο να μην μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μιας γενιάς που ζει μέσα σε μια τεχνολογική επανάσταση. Όταν ένας καθηγητής κάνει τρία και τέσσερα μαθήματα σε εκατοντάδες φοιτητές, όταν οι διδακτορικοί μένουν απλήρωτοι. Να παλέψουμε για περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να ασχοληθούμε με αυτά που μας ενδιαφέρουν. Να χτίσουμε δεσμούς αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ μας κι όχι να απομονωνόμαστε ο καθένας στον προσωπικό του λαβύρινθο.
Αλλά και περαιτέρω να παλέψουμε για τα δικαιώματα μας στην εργασία. Την ίδια στιγμή που κατακρεουργούνται τα δικαιώματα μας στην εργασία, δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα νικήσουμε μόνοι μας. Στο πλάι των εργαζόμενων συναδέλφων μας να παλέψουμε ενάντια στην κατάργηση της απεργίας, για τα επαγγελματικά μας δικαιώματα, για δουλειά και ασφάλιση με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες της κοινωνίας και όχι τις ανάγκες του κεφαλαίου.

Για να μη γίνουμε αυτοί που έδωσαν άλλοθι στην διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας, αλλά οι ανυπάκουες εκείνες φωνές που γκρέμισαν την βιτρίνα ενός πανεπιστημίου για όσους μπορούν να συμμορφωθούν στα καλούπια του συστήματος και έχτισαν ένα πανεπιστήμιο και μια κοινωνία στο ύψος των αναγκών και των ονείρων τους …

*entrepreneur: το πρότυπο του επιχειρηματία που δε φοβάται να πάρει ρίσκα, στην  Αμερική μάλιστα αυτός ο όρος συνδέεται με άτομα που όπως λέει ο εισηγητής του όρου έχουν γενετική προδιάθεση να παίρνουν ρίσκα! (φυσικά κάτι τέτοιο έχει καταρριφθεί από την επιστήμη της γενετικής)
Διάβασε επίσης :Εντρεπρενέρ με τα λεφτά του μπαμπά, του Άρη Χατζηστεφάνου,https://info-war.gr/entreprener-me-ta-lefta-tou-baba/

Φοιτητικές ομάδες: Πόσο «φοιτητικές» και πόσο «ανεξάρτητες» είναι τελικά οι επιχειρηματικές ομάδες που δρουν στη σχολή μας, ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ, http://arage-e-a-a-k.blogspot.gr/2017/05/blog-post_29.html

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΟΝΟΘΕΜΑΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 7/12 ΣΤΙΣ 14:30.

ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΟΝΟΘΕΜΑΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 7/12 ΣΤΙΣ 14:30.
Συζητάμε για ένα νέο, σύγχρονο αντικαπιταλιστικό μόρφωμα στα πανεπιστήμια, για την επανίδρυση της ΕΑΑΚ. Συζητάμε και αποφασίζουμε για το πώς το παρελθόν των αγώνων θα συνδεθεί με την αναγκαιότητα ενός σύχρονου επαναστατικού μορφώματος σήμερα μακριά απο τον εκφυλισμό, τη γραφειοκρατία, τις "παραταξιοποιήσεις" και τη διαχείριση.
Όλες και όλοι εκεί. Ραντεβού στο τραπεζάκι του ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ στους Ηλ Μηχ

Κοιμάσαι με Αξιολόγηση, ξυπνάς με Μνημόνιο. // κείμενο του ΑΡ.ΑΓ.Ε. Ε.Α.Α.Κ. για την 3η αξιολόγηση //


Ως συνέχεια της πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση, σε σύμπλευση με τις κατευθύνσεις που δίνει η ΕΕ, το ΔΝΤ και το κεφάλαιο, σάλος γίνεται το τελευταίο διάστημα με τη λεγόμενη 3η Αξιολόγηση. Ο τίτλος του κειμένου μας δεν είναι τυχαίος, καθώς η εμπειρία έχει δείξει ότι όταν φτάνει στα αυτιά μας η λέξη «αξιολόγηση», ένα νέο Μνημόνιο βρίσκεται στα σκαριά. Ενώ λοιπόν ακούμε για έξοδο από τα Μνημόνια το 2018, φαίνεται ότι η ζωή μας θα χειροτερεύει διαρκώς και ότι έχει εγκαθιδρυθεί μία αέναη εφαρμογή Μνημονίων και αντιδραστικής πολιτικής. Αυτή τη φορά, οι Βρυξέλλες το αποκαλούν «υβριδικό πρόγραμμα» (που θα είναι μνημονιακό σε όλα τα χαρακτηριστικά του εκτός από το όνομα) και θα περιλαμβάνει τις δεσμεύσεις που θα ισχύουν από τον Σεπτέμβριο του 2018 ως το …2060!
Τι έρχεται, λοιπόν, με την 3η αξιολόγηση;

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

ΣΥΓΓΡΆΜΜΑΤΑ: WANTED!!! // ανακοίνωση του ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ για το ζήτημα των συγγραμμάτων

Την Τρίτη 4/10 έγινε γνωστή η απόφαση του Σ.Ε.Ε.ΒΙ. (Σύλλογος Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων) να αναστείλει τη διανομή πανεπιστημιακών συγγραμμάτων στους φοιτητές και τους σπουδαστές για το χειμερινό εξάμηνο 2017-18. Και όλα αυτά γιατί; Πέρα από τις μειώσεις στις αποδοχές των μεγαλοεκδοτών και τα αλεισβερίσια του υπουργείου με ιδιώτες ( τα οποία βέβαια γίνονται στις πλάτες μας) , ως σημαντικότερος παράγοντας αναφέρεται η μη πληρωμή από το υπουργείο Παιδείας. Το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο, σχετίζεται άμεσα με την όλο και εντεινόμενη υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης ( όπως και όλων των κοινωνικών παροχών) αλλά και με την κατεύθυνση που υπάρχει τα τελευταία χρόνια για υποκατάσταση των βιβλίων με ψηφιακά.
Όπως φαίνεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια οι σπουδές μας όχι απλά υποβαθμίζονται, αλλά γίνονται και μια οικονομική υποχρέωση που βαραίνει εμάς και τις οικογένειές μας. Η υποχρηματοδότηση που έχει επιβληθεί από τη μία υποστελεχώνει τα πανεπιστήμια σε καθηγητές, υλικοτεχνικό εξοπλισμό, εργαζόμενους και από την άλλη μας θέτει εκβιαστικά το δίλημμα Ή ΠΛΗΡΩΣΕ Ή ΠΑΡΑΤΑ ΤΑ. Ολόκληρες σχολές και τμήματα συγχωνεύονται, τομείς υπολειτουργούν με ελάχιστο προσωπικό και η μέριμνα (λέσχη και εστίες) υποβαθμίζεται συνεχώς.

ΞΕΡΩ ΤΙ ΠΕΡΑΣΕΣ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ (Κείμενο του ΑΡ.ΑΓ.Ε. Ε.Α.Α.Κ. για το νέο εκπαιδευτικό νόμο.)

Ενώ τον Αυγούστου κάποιοι από εμάς δούλευαν, ήταν στα χωριά τους ή στις πόλεις τους , η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πέρασε το νέο νομοσχέδιο για την παιδεία. Ένα νομοσχέδιο, το οποίο μας αφορά άμεσα όλους και όλες και όσο καμουφλαρισμένο κι αν είναι δεν μπορεί να κρύψει το πραγματικό του πρόσωπο, ότι δηλαδή αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων αντιεκπαιδευτικών νομοσχεδίων.
Τα πρώτα πράγματα που άκουσες για το νόμο μπορεί να σου φάνηκαν ότι έχουν ενδιαφέρον : ότι το πτυχίο γίνεται Master, οι φοιτητές θα συμμετέχουν στα όργανα συνδιοίκησης, ότι το πανεπιστήμιο θα παίξει ρόλο στην ανάπτυξη μέσω της έρευνας και της καινοτομίας, ότι το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης θα λυθεί και ότι επαναφέρεται το άσυλο. Θα ήμασταν αφελείς αν θεωρούσαμε ότι όλα αυτά κινούνται σε καλή κατεύθυνση. Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η ρομαντική εικόνα που περιγράφει η κυβέρνηση για ένα πανεπιστήμιο κέντρο γνώσης-έρευνας- καινοτομίας-ασφάλειας, δεν πείθει κανέναν. Ας δούμε λοιπόν, βασικά στοιχεία αυτού του νόμου, γιατί είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να παλέψουμε για να μην εφαρμοστεί και να επιβάλουμε τις δικές μας ανάγκες στο σήμερα.

Έρευνα και καινοτομία : Γνώση για τις ανάγκες της κοινωνίας ή της αγοράς;
Ο νέος νόμος έρχεται να σφραγίσει τη μετατροπή της έρευνας και της γνώσης σε άμεσα εμπορεύσιμο προϊόν. Αυτό σημαίνει ότι το πανεπιστήμιο εξυπηρετεί όλο και περισσότερο τις ανάγκες της αγοράς και του κέρδους των εταιριών, είτε μιλάμε για μεγάλες πολυεθνικές είτε για τοπικές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα η ίδια η λειτουργία του να θυμίζει επιχειρηματικό ίδρυμα. Επομένως η αξιολόγηση και η ποιότητα του πανεπιστημίου δεν κρίνεται από το επιστημονικό δυναμικό του, από τη γνώση που παράγεται, από την πολιτική-πολιτιστική του ζωντάνια, από τις συνθήκες σπουδών και εργασίας φοιτητών και εργαζομένων μέσα σε αυτό αλλά μόνο από επιχειρηματικά κριτήρια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση των σπουδών μας, το κατακερματισμό της γνώσης, την μετατροπή των σπουδών μας σε συλλογή από συγκεκριμένα αποσπασματικά skills(στα πλαίσια της δια βίου μάθησης), αδυνατώντας έτσι να προσφέρει ολόπλευρη εποπτεία επί του αντικειμένου μας. Παράλληλα, έρχεται η απλήρωτη εργασία - ή για μερικά ψίχουλα- στην έρευνα σε μεταπτυχιακό-διδακτορικό επίπεδο και μερικές φορές σε προπτυχιακό. Στον αντίποδα υπάρχει η δική μας στάση: αυτή που λέει ότι γνώση και έρευνα είναι για την κοινωνία και όχι για το κέρδος. Αυτή που λέει ότι δεν πρόκεται να ξεπουλήσουμε το πανεπιστήμιο και την εργασία μας για τις ανάγκες του κεφαλαίου σε άμεσο εμπόρευμα και φθηνό εργατικό δυναμικό.

Εργασιακή προοπτική : Από το 5ετές πτυχίο στους 3 κύκλους σπουδών και την εργασιακή επισφάλεια.
Βασικός στόχος της κυβέρνησης είναι η δημιουργία αποφοίτων πολλών ταχυτήτων, αναλώσιμων και ευέλικτων στις ανάγκες των εργοδοτών και της αγοράς. Έτσι, ο νόμος Γαβρόγλου μέσα από διάφορα άρθρα υποβαθμίζει τον πρώτο κύκλο σπουδών ( προπτυχιακό) και δημιουργεί μεταπτυχιακά, τα οποία λειτουργούν με τη λογική της ανταποδοτικότητας. Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι με την υποβάθμιση του προπτυχιακού και τη μετάβαση μαθημάτων στα μεταπτυχιακά καθιστά απαραίτητη τη διεκπεραίωση και του δεύτερου κύκλου σπουδών. Τα μεταπτυχιακά, όμως, δεν είναι για όλους. Τα δίδακτρα και η απλήρωτη εργασία(ή πολύ φθηνά αμειβόμενη) για όσους δεν έχουν να πληρώσουν (ανταποδοτικότητα) πετάνε έξω όλους εμάς που προερχόμαστε από τα πιο φτωχά στρώματα. Τώρα, σχετικά με το ποιοι δικαιούνται να μην πληρώσουν δίδακτρα, αυτό αφορά μόνο το 30% των εισακτέων και αυτοί επιπλέον θα πρέπει να πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια(π.χ. για να μπορεί ένα μέλος μια τετραμελούς οικογένειας να κάνει δωρεάν μεταπτυχιακό θα πρέπει το οικογενειακό του εισόδημα να μην ξεπερνά περίπου τα 11.500 ευρώ!). Συνεχίζοντας, η μετατροπή των 5ετών προγραμμάτων σπουδών μας σε Master, εκτός από το ότι είναι ένα επικοινωνιακό τρικ της κυβέρνησης, ανοίγει το δρόμο για επιβολή διδάκτρων στα προπτυχιακά(σχολή πολυτεχνείου και γεωπονία) και αφετέρου καθιστά τα τετραετή προγράμματα σπουδών κατώτερα. Παράλληλα, όπως αναφέρεται ρητά και στον νόμο, δεν επιφέρει κάποια αύξηση μισθού στον μελλοντικό εργαζόμενο και γενικότερο δεν αλλάζει κάτι σε σχέση με την πρόσληψη σε μια εργασία! Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση πλασάρει όλες αυτές τις αλλαγές ως εκσυγχρονισμό του πτυχίου για πιο εύκολη εύρεση εργασίας. Εμείς, όμως, αξίζει να αναρωτηθούμε αν όλοι οι κόποι μας κοστολογούνται με 400 ευρώ, όπως θεωρεί η κυβέρνηση και η ΕΕ. Το επόμενο διάστημα βάζουμε με τους πιο δυναμικούς όρους το δικαίωμά μας στις σπουδές και στη δουλειά με αξιοπρέπεια. Θέλουμε πτυχία με ευρεία εποπτεία πάνω στο γνωστικό μας αντικείμενο και όχι πτυχία που είναι κομμένα και ραμμένα σε ένα μέλλον ατομικής εργασιακής επισφάλειας. Απαιτούμε μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους με αυξήσεις στους μισθούς, για να χάσει το κεφάλαιο και να κερδίσει η ζωή μας!

Υποχρηματοδότηση : Λεφτά για τον πόλεμο και το χρέος υπάρχουν. Για την παιδεία;
Η κυβέρνηση έχει πάρει την πολιτική επιλογή να διαθέτει χρήματα για την εξυπηρέτηση του χρέους και για πολεμικό εξοπλισμό, αλλά δε δίνει φράγκο για την παιδεία, την υγεία και για άλλους τομείς ζωτικής σημασίας για την κοινωνία. Λογικό επόμενο είναι τα ιδρύματα να αναζητούν χρηματοδότηση από ιδιωτικούς φορείς, ερευνητικά προγράμματα, πατέντες και δίδακτρα ούτως ώστε να μπαλώσουν τις τρύπες της υποχρηματοδότησης. Το αποτέλεσμα είναι ιδιωτικοί φορείς να εισβάλλουν στο πανεπιστήμιο να κόβουν και να ράβουν τις σπουδές μας και την ίδια τη λειτουργία του στα μέτρα τους τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες μας. Σε αυτή την κατάσταση δε θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Απαιτούμε αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και να φύγει ο παρασιτικός ιδιωτικός παράγοντας που πλουτίζει στις σχολές μας.

Άσυλο για τους μπάτσους και τις εταιρίες.
Ένα από τα «τυράκια» του νέου νόμου για την παιδεία, είναι η υποτιθέμενη επαναφορά του ασύλου. Στην πραγματικότητα η είσοδος της αστυνομίας θα πραγματοποιείται με απόφαση του πρυτανικού συμβουλίου, πράγμα που σημαίνει ότι το άσυλο παραμένει καταργημένο, όπως φαίνεται ήδη και με την εισβολή της σε μόνιμη βάση στο ΑΠΘ. Το πρόβλημα του ναρκεμπορίου στο πανεπιστήμιου σε καμιά περίπτωση δε λύνεται με την αστυνομία. Εν αντιθέσει εντείνεται. Προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα, το πανεπιστήμιο δεν πρέπει να είναι κλειστό, αλλά θα πρέπει να είναι ανοιχτό, να αποτελεί ένα δραστήριο κύτταρο μόρφωσης και πολιτιστικών-πολιτικών εκδηλώσεων. Η ζωντάνια του πρέπει να αποτελεί υπόθεση της κοινωνίας και πρώτα απ’όλα δική μας. Η καταστολή και η εισβολή των μπάτσων στο πανεπιστήμιο, έρχεται να κουμπώσει με την πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΟΟΣΑ και της συνθήκης της Μπολόνια για ένα σύγχρονο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο. Αυτό το πανεπιστήμιο χρειάζεται τάξη και ασφάλεια για να λειτουργήσει ως ένα στείρο εκπαιδευτήριο των δεξιοτήτων και ως ένας φορέας που θα υποδέχεται και θα προάγει την επιχειρηματικότητα. Σε αυτό δε χωρούν οι αγώνες των εργαζομένων, οι αγώνες των φοιτητών για αξιοπρεπή μόρφωση, εργασία και ζωή, η έμπρακτη ταξική αλληλεγγύη στους μετανάστες και η ανατρεπτική πολιτιστική δράση. Χωρούν η αστυνομία, ο στρατός, οι εταιρείες και οι ΜΚΟ. Εμείς λοιπόν να δηλώσουμε “ανασφαλείς” σε αυτή την τάξη και την ασφάλεια.

Φοιτητική Μέριμνα
Στον πυρήνα του νέου νόμου είναι η λειτουργία του πανεπιστημίου με όρους επιχείρησης (δηλαδή με κέρδη και ζημιές). Ως αποτέλεσμα, ολόκληρη η φοιτητική μέριμνα αναλαμβάνεται από ιδιώτες, οι οποίοι από τη μία «βγάζουν» το πανεπιστήμιο από την αδυναμία κάλυψής της, από την άλλη αυτό γίνεται εις βάρος των φοιτητών με υποβάθμιση της ποιότητας και αποκλεισμό όσων φοιτητών δεν έχουν οικονομική δυνατότητα (βλ. χαράτσια στις εστίες, έλεγχος στη λέσχη). Η κατάσταση αυτή, που προϋπήρχε, εντείνεται στο νέο νόμο, εξυπηρετώντας μεταξύ άλλων, τη δημιουργία αποφοίτων πολλών ταχυτήτων, αλλά κατά βάση δημιουργώντας ασφυκτικούς όρους φοίτησης στους περισσότερους συμφοιτητές μας. Σήμερα που το δικαίωμα μας στη δωρεάν σίτιση-στέγαση πλήττεται όσο ποτέ εμείς πρέπει να απαντήσουμε δυναμικά ότι: απαιτούμε δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλες και όλους με αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης. Θέλουμε λεφτά για την παιδεία και όχι για τον πόλεμο και για το χρέος. Μέσα από τους αγώνες και τις συνελεύσεις μπορούμε να επιβάλλουμε δωρεάν σίτιση, στέγαση και μεταφορές για όλους τους φοιτητές, αλλά και να κάνουμε πιο ανθρώπινους τους ρυθμούς σπουδών μας, μέσα από κατακτήσεις όπως η πτυχιακή εξεταστική για όλους κλπ.

Η απάντησή μας
Για εμάς η λύση δεν βρίσκεται ούτε στην περαιτέρω αδράνειά μας, αλλά ούτε και στη λογική του ατομικού δρόμου. Η λύση βρίσκεται στις συλλογικές διαδικασίες και τους αγώνες, με τους οποίους οι φοιτητές παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και δε θα επιτρέψουν αυτό το καταστροφικό νομοσχέδιο να εφαρμοστεί. Για εμάς είναι αναγκαίο να παλέψουμε δίπλα σε αυτούς που ήδη βιώνουν το δυσοίωνο μέλλον μας (μεταπτυχιακοί, διδακτορικοί, ερευνητές, μηχανικοί) όχι μόνο για να μην επιτρέψουμε την εφαρμογή του νόμου, αλλά και να διεκδικήσουμε το μέλλον που μας αξίζει στο σήμερα. Γιατί εμείς δεν παλεύουμε για την επιστροφή του πανεπιστημίου σε μια προηγούμενη περίοδο, αλλά για ένα πανεπιστήμιο στις ανάγκες της κοινωνίας και της νεολαίας, ώστε οι απόφοιτοι να έχουν συνολική εποπτεία για το αντικείμενό τους και να παράγουν έρευνα για τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι της αγοράς.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Συλλόγου Φοιτητών Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 19/10 ΣΤΙΣ 15:00 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ Α5

Αντί-καλωσορίσματος

Αν και έχουν περάσει μόνο λίγοι μήνες από τότε που βρισκόσουν στο Λύκειο πολλά πράγματα έχουν αλλάξει. Όλα όσα γνώριζες για την εκπαίδευση στο Λύκειο δε σημαίνει ότι ισχύουν απαραίτητα και στο πανεπιστήμιο.
ΟΙ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΔΕΝ ΚΛΕΙΔΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ! Πρέπει να παραμένουν ανοιχτές όλη μέρα, προκειμένου να μπορούν να φιλοξενούν κάθε δραστηριότητα που επιλέγουν οι φοιτητές & οι φοιτήτριες: συνελεύσεις, συζητήσεις, πολιτιστικές ομάδες, ακόμα & συλλογική συζήτηση μέσα στα ίδια τα μαθήματα. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ & ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΜΑΣ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ & ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ! Την ώρα της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου μας, τα μαθήματα σταματούν και προφανώς δεν παίρνονται παρουσίες. Τα μαθήματα είναι ακαδημαΪκές διαλέξεις που μπορεί να παρακολουθήσει η καθεμιά και ο καθένας. Η ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ γι' αυτό και δεν μπορούν να λαμβάνονται παρουσίες. Η βαθμολογία δεν πρέπει να επηρεάζεται από την παρουσία μας στο μάθημα ειδικά σε μια συγκυρία όπου πολλοί/ες από εμάς είναι εργαζόμενοι/ες. Ο/Η ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ/ΤΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΑ! Έχουμε το δικαίωμα να τον/την αμφισβητήσουμε, να ασκήσουμε κριτική &να εκφράσουμε ελεύθερα τη γνώμη μας. ΦΟΙΤΗΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ, ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΙ, ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΙ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΣΟΙ/ΕΣ. Κανείς & καμιά δεν έχει το δικαίωμα να σε προσβάλλει, να σε αποβάλλει από την αίθουσα, να σου επιβάλλει τη γνώμη του/της. Η ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ! υπερασπιζόμαστε τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας καθημερινά και με συλλογικό τρόπο!

Ως φοιτητής θα έχεις τη χαρά να ανακαλύψεις διάφορα προνόμια που μέχρι πρότινος δε διέθετες. Βέβαια ούτε αυτά θα είναι ακριβώς όπως τα περίμενες. Αναφερόμαστε στη σίτιση, τη στέγαση, τις μεταφορές κ.τ.λ. Η σίτιση, η στέγαση και οι μεταφορές για τους φοιτητές τίθενται υπό αμφισβήτηση. Κάτι το οποίο πρέπει να είναι δημόσιο και δωρεάν, έχει μπει στη σφαίρα ενδιαφέροντος του ιδιωτικού τομέα, μιας και μπορεί να αποτελέσει άλλο ένα πεδίο κερδοφορίας. Πιο συγκεκριμένα, εργολαβίες στη λέσχη, στην καθαριότητα του ιδρύματος κ.ο.κ. έχουν αναλάβει το ρόλο του διαμεσολαβητή και πλουτίζουν στις πλάτες των φοιτητών, υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα την ποιότητα των υπηρεσιών για να βγάζουν ακόμα περισσότερο κέρδος.
Δυστυχώς όμως, το άπληστο χέρι του ιδιωτικού τομέα δεν είναι τόσο κοντό, αλλά σφετερίζεται τη γνώση που παράγεται στο πανεπιστήμιο και τροποποιεί-κατακερματίζει κατά βούληση το πρόγραμμα σπουδών, ανάλογα με τις ανάγκες του.
Τα προγράμματα σπουδών με τα ECTS και όχι μόνο αμφισβητούν τη σφαιρική εποπτεία του αντικειμένου, που θα έπρεπε να έχει ένας μηχανικός στο σήμερα. Είναι ένα πακέτο με skills που του προσφέρεται και αδυνατεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη κριτικής σκέψης για το αντικείμενο αλλά και την εφαρμογή, με βάση τις κοινωνικές ανάγκες. Βέβαια τα κενά του δημόσιου πανεπιστημίου έρχεται να μπαλώσει - και να κερδοφορήσει από αυτό - ο ιδιωτικός τομέας. Ιδιωτικές επιχειρήσεις, ερευνητικά προγράμματα ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών, επιχειρηματικές ομάδες έρχονται να προσφέρουν όσα η σχολή μας αρνείται σε επίπεδο γνώσης, με μοναδικό αντάλλαγμα το ξεπούλημα της διανοητικής του εργασίας. Το μεράκι του νέου φοιτητή να ασχοληθεί με το αντικείμενο του έρχονται να ευχαριστήσουν όλοι οι παραπάνω αλλά και καπηλευτούν το αποτέλεσμα της δουλειάς του κατοχυρώνοντας πατέντες- εμπορεύματα τα οποία περνούν στην προσωπική τους ιδιοκτησία χωρίς να αναγνωρίζουν κανένα δικαίωμα στον φοιτητή. Για εμάς, πρέπει να παρέμβουμε και να καθορίσουμε τη γνώση που λαμβάνουμε με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες της πλειττόμενης πλειοψηφίας.
Άμεσα συνδεδεμένο με τα προηγούμενα και ζωτικής σημασίας για όλους μας αποτελεί το κομμάτι της επαγγελματικής αποκατάστασης. Τα στατιστικά δεν ευνοούν καθόλου τους νέους μηχανικούς με το 60% αυτών να είναι άνεργοι. Το μέλλον ενός μηχανικού το 2017 δεν είναι σε καμία περίπτωση το ίδιο με το μέλλον ενός μηχανικού πριν 20-30 χρόνια. Το διακύβευμα στο σήμερα δεν είναι μόνο το αν θα είμαστε καλοπληρωμένοι, αλλά το αν θα βρούμε δουλειά. Το μέλλον του μηχανικού προβλέπει σκληρές συνθήκες εργασίας, εξαντλητικά ωράρια, αλλεπάλληλες μειώσεις μισθών, επισφάλεια στην εργασία και υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές. Το πως θα εργαστούμε καθορίζεται και από τις τωρινές μας σπουδές. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, οι κατακερματισμένες , οι υποβαθμισμένες και προσαρμοσμένες γνώσεις στις ανάγκες της αγοράς καθορίζουν και το τι εργαζόμενοι θα είμαστε αύριο. Εργαζόμενοι χωρίς συλλογική συνείδηση, αναλώσιμοι και αναγκασμένοι να δουλέψουμε σε έναν πραγματικά σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα! Εμείς ως αυριανοί εργαζόμενοι πρέπει να πάρουμε θέση ενάντια στο δυσοίωνο μέλλον που μας επιφυλάσσουν! Χρειάζεται να αγωνιστούμε συλλογικά, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να μην τους αφήσουμε να αποφασίζουν άλλο για εμάς ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ!
Από το μικρότερο ζήτημα (π.χ. καθαριότητα χώρου) μέχρι το μεγαλύτερο (π.χ. το τι εργασία θέλουμε) ο Φοιτητικός Σύλλογος Ηλεκτρολόγων και Μηχανολόγων συζητά, αποφασίζει και δρα με γνώμονα το ανώτερο όργανό του, τις Γενικές Συνελεύσεις.
Φοιτητικός Σύλλογος: Είναι ένα σώμα το οποίο αποτελείται από όλους τους προπτυχιακούς φοιτητές Ηλεκτρολόγους και Μηχανολόγους. Όργανα του αποτελούν η Γενική Συνέλευση και το Διοικητικό Συμβούλιο.

Γενική Συνέλευση(ΓΣ): Είναι το πλέον αμεσοδημοκρατικό όργανο του φοιτητικού συλλόγου. Μπορεί να καλεστεί με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου ή κατόπιν συλλογής υπογραφών από τους φοιτητές. Εδώ είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να διαψευσθεί η εξής δυσνόηση: Γεν. Συνέλευση δεν είναι η διαδικασία του συλλόγου κατά την οποία μαζεύονται μερικές παρατάξεις και μαλώνουν μεταξύ τους. Σ’ αυτή μπορεί να παρευρεθεί και να συμμετάσχει ενεργά κάθε φοιτητής/τρια, να εκφράσει την άποψή του, να συζητήσει και εν τέλει να εκφραστεί μέσα από αυτή. Για εμάς, λοιπόν, όλη η εξουσία πρέπει να υπάγεται στις Γεν. Συνελεύσεις ώστε οι αποφάσεις τους να εκφράζουν όλους τους φοιτητές.

Συντονιστική Επιτροπή: Είναι και αυτή μία ανοικτή διαδικασία(συντονισμού) του συλλόγου η οποία καλείται μετά από μία ΓΣ προκειμένου να συζητηθεί και να οργανωθεί ο τρόπος με τον οποίο θα προχωρήσουμε στην υλοποίηση των δράσεων που αποφασίστηκαν στη ΓΣ.

Διοικητικό Συμβούλιο(ΔΣ): Είναι όργανο του φοιτητικού συλλόγου και αποτελείται από 9 μέλη-εκπροσώπους. Τα μέλη αυτά καθορίζονται από τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών. Είναι ένα όργανο κλειστό και γραφειοκρατικό που στηρίζεται στη λογική της εκπροσώπησης αφού σε αυτό μπορούν να συμμετάσχουν μόνο οι 9 «εκλεκτοί». Για εμάς το ΔΣ θα έπρεπε να αποτελεί μία ανοικτή διαδικασία την οποία να μπορεί να παρακολουθεί όποιος φοιτητής επιθυμεί . Δεν θεωρούμε όμως ότι είναι σημαντικότερο της συνέλευσης.


Τα συλλογικά προβλήματα δεν επιδέχονται ατομικές λύσεις! Μέσω των γενικών μας συνελεύσεων συζητάμε, αποφασίζουμε και δρούμε συλλογικά για τα δικαιώματά μας στη μόρφωση, στη δουλειά και στις ελευθερίες. Κόντρα στο ρεύμα της αποπολιτικοποίησης που καλλιεργείται, η πολιτική πρέπει να γίνει το όπλο των πολλών!